Outra de Gatos...o gato e o rato de campo

Hoxe vou reincidir no tema dos gatos domésticos, fai pouco falabamos da incidencia das poboacións cimarronas (ou asilvestradas) de gatos domésticos na fauna urbana. Ben, non son só os gatos asilvestrados os que inciden nas poboacións salvaxes de animais, senón tamén os domñesticos, incluso os ben mantidos.

Desta volta amósovos unha secuencia de imaxes nas que un gato doméstico captura un rato do campo (Apodemus sylvaticus), estas imaxes, que por unha banda amosan parte da función intríonseca pola que o home domesticou ao gato, non terían máis sona de non ser polos antecedentes que esta especie, fiel compañeira do home, ten na historia. Así, por exemplo soe dicirse que o gato puido remediar incluso períodos de fame a certas civilizacións (por exemplo á exipcia onde os gatos eras adorados coma deuses, e mesmo momificados) ao impedir que os roedores acabaran coas reservas de alimentos do home.

Sexa como fora a historia do gato tamén ten capítulos escuros, non pola maldade da especie, senón polo uso que o home fai en ocasions das especies das que se considera dono, vouvos polo tanto a contar agora unha historia.

Corría o ano 1895, por aquel entón Lionel Walter Rothschild cataloga unha nova especie para a ciencia a carriza de Stephens (Xinicus lyalli), este pequeno paxaro, incapaz de voar, vivía exclusivamente na illa de Stephens, situada entre as duas illas principais de Nova Zelandia. O señor Lionel describiu a especie en base aos exemplares que lle enviou D. Lyal, fareiro da illa, a quen lle adicou a especie. Os trece exemplares que se coñecen son os que cazou o gato do fareiro, a quen se lle responsabiliza da extinción desta especie, que ao non poder voar, foi presa fácil para o avispado felino. Sábese asemade que a especie estaba presente nas illas princiapais, pero extinguiuse coa chegada dos primeiros polinesios, que trouxeron consigo as primeiras ratas.

Triste historia que nos amosa como un pequeno xesto , en ocasións carente de malas intencións, pode traer consigo consecuencias terribles para un ecosistema fráxil. Sen ánimo de ser catastrofista, deíxovos as imaxes deste gato e este rato, que coincidirón, quizáis por desgracia, nun momento e nun lugar a cabalo entre os concellos de Ourense e Punxín.

O rato do campo, un rato diferente en Ourense.

Por que non todos os ratos son iguais pese ao que moita xente pensa, existen varias especies de ratos, moitos deles especies curiosas adaptadas a hábitats concretos. Un deles é o rato do campo (Apodemus sylvaticus) que sustitúe ao rato doméstico nas áreas máis naturais, nos campos cultivados, nos prados, e nas fragas, ao contrario que o seu parente o Mus domesticus, non parece ter unha dependencia tan directa do home como este.

Nesta ocasión amósovos un exemplar atopado onte mesmo no límite occidental do concello de Ourense, unha área relativamente alonxada da cidade, rústica e con numerosas terras de cultivo, o rato en cuestión, morto desgraciadamente, perece que foi depredado por algún gato doméstico da zona, pese atodo a identificación parece clara.

O rato do campo amosa un tamaño maior que o doméstico, a librea é parda nas costas e branca no ventre, cunha clara línea na que a pelaxe troca de color. As extremidades son longas, ao igual que as orellas e o fuciño, polo que en xeral amosa un aspecto máis estilizado que o roedor das nosas casas, adaptado polo tanto a un medio máis duro, e cheo de obstáculos.

Frecuentemente os ratos do campo enterran as sementes e froitos secos dos que se alimentan, creando despensas, esta costume fai da especie unha eficaz ferramenta de dispersión natural de diferentes especies vexetais, xa que non sempre consume todo o que garda.

Rato de campo na Limia.

Fotos dun rato de campo morto nunha estrada do concello de Vilar de Santos e atopado o día 29 de agosto de 2009.

O rato de campo (Apodemus sylvaticus) é un roedor frecuente no medio rural da provincia, e en certa medida sustitue ó rato domestico (Mus domesticus) nos medios campestres.