Rato toupeiro lusitano en Ourense.

Rato toupeiro é o nome xenérico que en certas partes de Ourense se usa para denominar unha sorte de roedores de hábitos soterráneos e cavadores coñecidos en castelán co nome de "topillos" e noutras partes de Galicia co de "corta".

Desta volta agardo que disculpedes a escasa calidade das imaxes pero na última pequena gran viaxe quedei sen cámara reflex, miña coitada xa bastante durou!, e agora téñome que conformar co resultado cunha pequena compacta, mañá mesmo teño pensado por solución a este tema coa merca dunha nova cámara, creo que me dacantarei por unha semireflex, visto o resultado amosado polo colega Xabi Prieto no seu blogue.

Aínda así este animaliño non parecía moi pola laboura de deixarse fotografar así que fixen o que se pudo, con todo as cutre fotos servirannos de escusa para falar dunha nova personaxe desta fauna vertebrada nosa.

O rato toupeiro lusitano ou corta dos prados (Microtus lusitanicus), é un pequeno arvicolino endémico do Norte e Oeste da Península Ibérica, e unha pequena zona da fachada atlántica francesa. A zona que nos ocupa, Ourense, está habitada por unha subespecies propia do Norte da súa área de distribución, denominada M. l. mariae. De hábitos soterráneos, ten unha maior actividade superficial que outras especies emparentadas con él.

Atoparedes ao rato tupeiro lusitano en prados húmidos próximos ao punto de saturación aínda que non asulagados, dende o nivel do mar até a montaña, sendo unha especie abondosa e ben distribuida, base da alimentación de pequenos mamíferos carnívoros e aves de rapina nocturnas e diurnas.

Nas imaxes un rato toupeiro lusitano fotografado na ribeira ourensá do río Barbantiño na tarde de onte.

Rato toupeiro en Vilar de Santos.

Rato toupeiro é o nome co que as xentes limiás coñecen ás especies de roedores que teñen hábitos escavadores e subterráneos, este da fotografía é un rato toupeiro lusitano (Microtus lusitanicus), especie ámplamente distribuida pola xeografía ourensá.

Sen embargo este rato toupeiro (coñecido noutros puntos de Galicia como corta dos prados),, non por común é unha especie vulgar, ten a súa historia particular, veredes...

O día 11 de outubro de 2009 atopábame eu dando unha volta pola chaira agrícola do concello de Vilar de Santos, perto xa do pobo de as Casas da Veiga, cando de súpeto vin este rato nunha beira da pista da concentración parcelaria pola que estaba avanzando. Raudo e veloz cambio o obxetivo da cámara, tiro a mochila cara un lado, no chao, e empezo a tirarlle fotos; cal sería a miña sorpresa cando o becho, sen previo aviso e por vontade propia, decide comenzar a camiñar e tratar en van de meterse na miña mochila!, hai que ver, mesmo parecía que se quixera vir comigo para a casa (non sei eu que tal se levaría ca miña gata "Lua"), o caso é ,que como non conqueriu o seu propósito, quedou medio agazapado a un lado da mochila, momento que eu aproveitei para tirarme a ras de chan e sacarlle máis fotos, o becho estaba moi quieto (demasiado diría eu, pode ser que estivera baixo dos efectos dalgún veleno, ou mesmo dalgunha seta..), así de entretido estaba eu. E diredes que forte! que cousas lle pasan a este...pero non che acaba ahí o conto..., cando me quixen dar conta tiña detras un tipo, cazador de profesión, con tres cans, setters, moi bonitos por certo, mirándome cunha cara...penso que se vira un dinosauro non flipaba máis, cos ollos abertos como platos, claro imaxínate o percal: ti vas por ahí paseando os cans e atopas un tío tirado, cando te achegas a ver que lle pasou, te atopas ao tolo do Alberto sacándolle fotos a un rato...os cans, meus coitados achegáronse en busca dunha caricia, que eu lle ofrecín sen dudalo, pero o tío seguía inmóvil, sen parpadexar, jejeje xa o estou vendo á noite na casa: María non sabes o que vin....
Así que ante esta situación tan embarazosa, optei por pirarme e deixar atrás ao meu rato e ao meu cazador chamando polos cans, que lles deu por querer pirarse comigo..vese que teño un imán....moi animal, pero vai por días.