Lagartixa dos penedos na Veiga.

Durante os derradeiros anos, a posición taxonómica da lagartixa dos penedos foi obxeto de unha profunda revisión que, segñunparece, está lonxe aínda de rematar. A lo menos, de momento, parece que as lagartixas dos penedos habitantes do cadrante noroccidental ibérico van a ser denominadas como Podacis guadarramae, sendo a subespecie que ocupa a nosa provincia "lusitanica". Así a partires de agora as lagartixas dos penedos ourensás serán Podarcis guadarramae lusitanica. 

Moitas veces temos mostrado exemplares desta especie, o réptil máis frecuente da provincia, a través das páxinas deste blogue. Sen embargo seguramente en pouco tempo estaremos a falar dunha nova revisión da especie, xa que parecen existir diferencias considerables nas poboacións desta especie que merecen a atención dos nosos científicos. 

Polo momento déixovos unha pequena mostra das lagartixas dos penedos habitantes da ribeira do encoro de Prada (A Veiga), fotografadas na compaña de David (do Pereiro), o pasado día 23 de xuño de 2015.

Lagarto arnal no Pereiro de Aguiar.

Ao lagarto arnal (Timon lepidus), o maior dos nosos lacértidos, chamámoslle polas terras ourensás "lagarto arnao".

Nas imaxes, optidas o pasado día 11 de setembro en terreos do concello do Pereiro de Aguiar, poderedes apreciar tanto exemplares xuveniles (escuros con pintas craras) como adultos (verdosos e con pintas azuis).

Nestes días prodúcense por estas terras multitude de nacimentos de pequenos réptiles, que se apuran a comer insectos para estar preparados por si o inverno que ven fora moi frío, e houbera que alarga-lo letargo invernal máis da conta.

O lagarto arnal atópase ben distribuido na nosa provincia, aínda que evita as zonas máis urbanizadas do centro das vilas e cidades. En tempos moi perseguido (incluso para o consumo humano), hoxe en día os principais problemas aos que se enfronta a especie son os atropelos nas estradas e a alteración do seu hábitat natural.

Lagartixa galega en Trandeiras.

O Bon Xesús de Trandeiras é un Mosteiro abandonado e en ruinas situado no concello de Xinzo de Limia, lonxe quedan xa os tempos nos que os monxes percorían o seu marabilloso claustro. Hoxe en día este claustro está habitado por un dos nosos endemismos ibéricos máis senlleiros, a lagartixa galega ou de Bocage (Podarcis bocagei).

A lagartixa galega é o réptil máis frecuente da bisbarra da Limia, como dixemos é un endemismo ibérico, exclusivo do cadrante Noroccidental Ibérico, tendo a maior parte da súa distribución en Galicia e no Norte de Portugal.

Este exemplar foi fotografado o pasado día 24 de Agosto de 2014 no claustro do mosteiro do Bon Xesús de Trandeiras, en terreos do concello limiao de Xinzo de Limia.

Lagarto d´auga nas Veigas da Limia.

Como xa vos dixen onte, o pasado día 31 de setembro de 2013, despois da xornada de anelamento fumos a dar unha volta polas veigas da Limia, espazo natural incluido dentro da ZEPA da Limia, neste caso no treito pertencente ao concello de Rairiz de Veiga.

Teño que confesarvos que As Vegas da Limia, ou de Ponteliñares, téñenme dado moitas alegrías sobre todo nun campo, no da herpetoloxía, por que co paso dos anos dinme conta do absoluto potancial desta zona, na que teño inventariadas a práctica totalidade dos hérpetos que aparecen na comarca, en densidades que non se dan en ningún outro punto da Limia.

Onte falabamos dos problemas que supuxeron a seca de Antela e as transformacións da paisaxe agraria  como consecuancia das nefastas concentracións parcelarias, sobre todo para as poboacións de hérpetos.

Unha das especies máis afectadas foi o lagarto d´auga ou das silvas (Lacerta schreiberi), un lacértido endémico da Península Ibérica. O lagarto d´auga é un réptil que depende especialmente dos regatos e os valados que tradicianalmente separaban as propiedades agrícolas da Limia, feito especialmente observable no sur da distribución da especie. Aínda que na Limia, debido á súa climatoloxía non é especialmente destacable a presenza da especie en relación aos cursos fluviais, sí é frecuente atolalo neles. Sí era moi frecuente atopalo nos valados fortemente vexetados da comarca, valados que foron completamente eliminados coas diferentes concentracións parcelarias, que supuxeron unha merma importantísima no hábitat dispoñible para a especie na bisbarra.

Nas imaxes un xuvenil de largarto dáuga atopada á veira do río Bidueiro o pasado día 13 de setembro de 2013, en terreos do concello de Rairiz de Veiga, na compaña dunhos cuantos colegas.

A lagartixa dos penedos, novo endemismo do Noroeste peninsular..

Durante moito tempo ao falar da lagartixa dos penedos (Podarcis hispanica), comantamos que estabamos a agardar que os científicos se puxeran de acordo co número de especies que en realidade forman esta superespecie. Algunhas delas xa parecen que están a dar a cara, e agora parece que temos un novo endemismo do NO peninsular. A lagartixa dos penedos desta zona será coñecida científicamente como Podarcis lusitanica, e terá cando menos duas subespecies aínda por nomear. Así de agora en adiante cambiaremolo nome científico da especie no blogue.

En canto teña maior información ireivos pasando datos. Agora contareivos que non pillei a cámara finalmente, así que me irei de vacacións coa compacta e a ver que pasa, á volta sopesarei os pros e os contras das cámaras que vin hoxe, pero creo, despois de falar cun colega, que retomarei as refles, desta volta unha Canon, a ver que pasa. Durante o que queda de semana estarei inactivo, verémonos de novo o luns cando volte desta escapada.

Namentras deixovos estas imaxes da "nova" especie que estivo sempre on nós, a lagartixa dos penedos, en Punxín.

Deica!

Lagartixa rabuda en Punxín.

Como este blogue últimamente xa parecen as necrolóxicas (as notas, que dirían no meu pobo), vouvos deixar unhas imaxes un pouco máis agradables á vista. Desta volta unha lagartixa rabuda que puiden fotografar ben cerca nunha área de matogueira próxima á cunca do río Barbantiño.

A lagartixa rabuda (Psammodromus algirus) é un réptil relativamente frecuente na nosa provincia, habitante das bisbarras de certa influenza mediterránea, coma Ourense, Monterrei, A Baixa Limia, O Ribeiro ou a Ribeira Sacra e Valdeorras.

Nas imaxes podedes apreciar unha das características máis propias desta especie, as escamas aquilladas, que forman unha especie de tellado sobre o corpo do animal.

Lagartixa galega no Entrimo.

A lagartixa galega (Podarcis bocagei) é un pequeno réptil endémico do cadrante noroccidental ibérico. Ámplamente distribuido por Galicia, en ourense pode chegar a ser localmente común nas bisbarras de maior precipitación hídrica, e realmente escasa naquelas de maior imfluenza mediterránea, onde é sustituida pola lagartixa dos penedos (Podarcis hispanica).

Nas imaxes aparecen varios exemplares fotografados a carón da igrexa de Santa María de Entrimo o pasado día 2 de marzo de 2013, na bisbarra da Baixa Limia.